نمایشنامه ریچارد سوم اجرا نمی‌شود

درونمایه‌های اصلی

هنر در برابر قدرت سیاسی

نمایش نشان می‌دهد که حکومت‌های توتالیتر چگونه هنر را کنترل و سانسور می‌کنند.

سرنوشت مایرهولد نمادی از سرکوب هنرمندان در نظام استالینی است. 

شکسپیر به‌عنوان آینه تاریخ

ویژنیتس از شخصیت ریچارد سوم استفاده می‌کند تا درباره ماهیت قدرت و استبداد سخن بگوید.

در نمایش، «شرّ بدون ایدئولوژی» ریچارد سوم با جنایت‌های ایدئولوژیک حکومت استالین مقایسه می‌شود. 

 

ویژگی‌های سبکی

ترکیبی از تئاتر سیاسی، ابزورد و رؤیاگونه.

جابه‌جایی مداوم میان واقعیت تاریخی و صحنه‌های خیالی.

استفاده از شخصیت‌های تاریخی و ادبی در کنار یکدیگر.

فضایی کابوس‌وار که یادآور آثار اوژن یونسکو Eugène Ionesco و تئاتر ابزورد اروپای شرقی است

 

چند شخصیت دارد؟

نویسنده فهرست ثابتی از شخصیت‌ها ارائه نمی‌کند و در اجراهای مختلف تعداد بازیگران متفاوت است. با این حال شخصیت‌های محوری عبارت‌اند از:

Vsevolod Meyerhold (شخصیت اصلی)

Richard III

Joseph Stalin (با عنوان «Generalissimo»)

اعضای کمیسیون سانسور

همسر مایرهولد

پدر و مادر مایرهولد

فرزند او

مأموران حکومتی و بازجویان

در برخی اجراها این نقش‌های فرعی توسط تعداد کمی بازیگر به‌صورت چندنقشی (multi-role) اجرا می‌شوند. در مصاحبه‌ای با کارگردان ایرانی روح‌الله جعفری نیز به حضور مجموعه‌ای از شخصیت‌های واقعی و خیالی که مایرهولد را احاطه کرده‌اند اشاره شده است.